Fotografia Galega.

Eu quero rarezas, 
orixinalidade, 
cousas extrañas, 
pesadelos.
Quero crear, innovar. 
Sexa a través da fotografía, 

da poesía

ou da música. 

Dáme igual. Pero quero creatividade.

Xa que é a forma máis cercana de interpretar a vida.

A túa vida.

O tic-tac da agulla

marca os segundos vividos.

Son os pasos da vida,

os momentos efímeros.

E sempre escapan,

coma a area entre os dedos,

brancos e finos.

Cada noite.

O mesmo pesadelo.

Os meus sonos sempre espertan,

espertan entre o caos e o medo.

Reluce na escuridade 

o brillo extraño do enigmático reloxo.

Creando confusión no tempo

o cal non camiña,

axiña escurrese, 

coma a túa vida.

Cada noite.

O mesmo pesadelo.

Os meus sonos sempre espertan,

espertan entre o caos e o medo.

Presenciade a locura:

Fotografías realizadas por min e presentadas nunha diapositiva.

Os Galegos somos parte da cultura.

Unha curta do cinema galego.

Cantas veces fuchedes mirar cara o exterior? Sen decatarvos do que tiñades dentro. Credes que a orixinalidade e o misterioso, so se atopa fora, no extranxeiro? Estades a errar.

O cinema galego como calqueira outro, posúe e ofrece distintas temáticas.

Non podemos pecharnos ás novas oportunidades que nos brinda a cultura galega. Temos que concienciarnos de que en todo, sempre haberá algo bó e algo malo. E o que non podemos facer e tachar ou xuzgar sen coñecer. Na multimedia galega, atopamos unha gran variedade de filmes ou curtos.

Aqui vos presento unha creacción que, quizais poderiades ver noutro tipo de curtos extranxeiros, a cal non é para todos os gustos. Sen embargo, isto é o que temos que facer:

crear e innovar sen preocupar do que dirán.

Neste caso, veredes o "Diario dunha cocainómana", para amosar que isto non so ocorre fóra, senon que está ao noso arredor.

Con todo, quero representar que temos que decatarnos do que temos aquí, a cultura, a vida. E que non nos podemos aferrar ao extraño, ao que non coñecemos ben.

Curta realizado por min.

Fuxir da autodestrucción.

As persoas cremos que somos libres, pero poderiamos compararnos cunha pequena bolvoreta nun frasco de cristal.

Buscamos sair dunha sociedade onde todo o que nos rodea nos aparta do auténtico do mundo, da natureza, do que sempre estivo ahi. Destruimos o mundo o nos estamos destruindo nos mesmos?

Video e fotos realizadas por mi e retocadas no programa Picassa.

Edificacións en praia.

Quizais o que mais ansiamos é isto, mirar hacia o mar, tranquilos, sen preocupacións. E imaxinar, soñar.Sen ter prisa, sen nada que nos agobie. O mellor dos sonos seria vivir aqui sempre.

En Galicia temos praias donde poder facer isto, por exemplo Valdoviño.
Pincha aquí para ver a xeolocalización.

Pero nos decatamos do que nos rodea e aqui se pode ver como se destroza a paisaxe por culpa das edificacions que se construen tan preto do mar. A isto se lle chama turistificación. 

Video realizado por mi.

Porto en perigo.

É relaxante pararse a contemplar o que hai ao teu arredor, sentado nun banco ou tumbado no campo, mentres que os raios do sol che quentan o corpo.
Pero as veces non es consciente do que realmente pasa preto de ti, e que non todo é tan limpo como ti o ves, ou non é natural.
Por exemplo a ría de Ferrol, como se pode ver no porto, ten suciedadae ou contaminación, por culpa dos verquidos que se botan alí.
Pincha aquí para ver a xeolocalización.

Podemos ver residuos na ría de Ferrol como colillas, latas ou papeis. Pero o que máis forza lle da ao feismo e perigo á nosa ría son as dúas torres da planta de Reganosa.

Moita poboación está en contra de que se edificarán tan preto de nos e se manifestan a través das pintadas nas rúas: 

Ferrol Vello.

Mesmo no centro vello de Ferrol, atopamos casas que, dende moito tempo, están deshabitadas. Pode que sexa polo desemprego ou pola crise, que non decidan derribalas e construir outras novas, xa que non hai cartos para facelo. Quizais o concello prefire deixar isto asi, mostrandoo como o casco vello da cidade, en vez de deixar unha zona sen absolutamente nada.

Pincha aquí para ver a xeolocalización

Pero isto é o que temos:

                                      

Fotos realizadas por mi e retocadas no programa Picassa.

Que dicides agora da vosa cidade? 

A xente a pinta moi ben, pero que é de todo isto?

Dentro duns anos as nosas casas pode que cheguen a estar asi?

Quen sabe...pero de verdade que esto representa o término "feismo" da nosa Galicia.

Evolución rebelde.

La Rebeldía Gallega enfocada como la evolución que ha logrado alcanzar la mujer con respecto al hombre.

En cuanto a personajes femeninos se refiere, he querido destacar a:

Concepción Arenal, una rebelde liberal ferrolana que se reveló en contra de las injusticias que sufrían las mujeres en el siglo XIX.        

También Emilia Pardo Bazán, una escritora coruñesa que presenta el despertar de la conciencia femenina.          

Y por supuesto, otra escritora como Rosalía de Castro, que muestra en sus obras la lucha por el respeto mutuo entre hombre y mujer.

Sin olvidarse de Aurora Rodriguez Carballeira, ferrolana que quiso educar a su hija Hildegart en las bases del socialismo, en provecho de la causa liberadora de la mujer. Consiguió que su hija tuviera unos ideales liberales y progresistas, aunque se trataban de socialismos utópicos. Aún asi, Hidelgart con tan solo 16 años, estudiaba 5 idiomas y ya tenia una carrera. Pero cuando Hidelgart, la verdadera estrella de la historia, se enamoró de un chico, la madre, enfurecida por desviarse de lo que ella tenia previsto para la vida de su hija, la apuñaló mientras dormía.

ENTREVISTA

¿Cómo crees que ha conseguido la mujer,

 alcanzar la misma igualdad que el hombre?

Opinión de Elisa

Opinión de Estefi


Vosotros que opinais sobre la igualdad que tiene la mujer?
Como la ha conseguido?
Gracias a que?
...

POR OTRA PARTE...

 Por eso, en este video hemos querido interpretar, de una manera muy sencilla, los diferentes tipos de matrimonio. El primero, un matrimonio conservador, donde predomina el machismo y donde la mujer se dedica a las tareas del hogar, mientras que el hombre trabaja. Y por otro lado, un matrimonio o convivencia de pareja, donde la mujer va a la universidad y a la biblioteca, ya que se ha conseguido el derecho al estudio y donde el hombre realiza tareas del hogar. Se puede ver como, durante estos años, se han intercambiado los papeles entres hombre y mujer.

No se ha tratado de una manifestación en la que se reivindicaran

los derechos de igualdad, sino que, a través de la mujer, se ha dado 

el paso hacia una nueva forma de vida. Gracias a todas aquellas mujeres

que han aportado un granito de arena, la igualdad se ha equilibrado entre 

hombre y  mujer. Y se han llevado a cabo hechos que nunca antes, 

nadie se ha atrevido a llevar.